‘Elke krat staat voor een gezin’

Isa is met haar 19 jaar met afstand de jongste vrijwilliger van de Voedselbank. Toen ze een tijdje geleden iets langs moest brengen bij de Voedselbank vroeg ze gelijk of ze kon helpen. Sindsdien is ze blijven hangen en draait ze inmiddels al een paar maanden mee op de donderdag. “Ik vind het belangrijk om iets voor de klanten van de Voedselbank te kunnen betekenen.”

Vroeg

Isa studeert aan de Hogeschool in Leiden. “Omdat ik hiervoor een Vwo-opleiding heb gedaan en nu een Hbo-opleiding doe, is het voor mij wel wat makkelijker en heb ik nog wel wat tijd over.” Isa komt rond half negen op haar fiets aan bij de Voedselbank om een ochtendje mee te kunnen helpen. “Soms vind ik het wel vroeg hoor. Dat komt misschien omdat ik nog een puber ben en die slaap juist nog nodig heb. Maar het is een beter begin van de ochtend, dan gewoon in je bed te blijven liggen en niets te doen. Als ik hier om twaalf uur wegga, dat zit ik om half 1 op tijd in de klas.”

Leeftijdsverschil

“Toen ik hier vanochtend kwam, was er bijna nog niemand. Er stond al een hele grote krat met aardappels. Ik ben begonnen met die in te pakken.” Isa helpt links en rechts de vrijwilligers met allerhande taken. Het leeftijdsverschil vindt ze helemaal niet erg. Terwijl ze de aardappels aan het inpakken is, maakt ze een babbeltje met vrijwilliger Jan de Boer die zomaar haar opa had kunnen zijn. “Ik vind het juist wel leuk dat iedereen wat ouder is dan ik. Ik hou er gewoon van om lekker te kletsen met iedereen, maar onderhand toch gewoon lekker bezig te zijn. Gewoon geen moeilijke taakjes. Dat vind ik wel heel leuk.” 

Concreet

Voor Isa is vrijwilligerswerk niet nieuw. Ze is actief bij de Koninklijke Reddingsbrigade en sinds kort dus ook voor de Voedselbank. “Ik heb het zelf totaal niet slecht en als je dan hoort hoe sommige mensen zelfs hun boodschappen niet kunnen betalen. Dat vind ik heel erg. Ik hoop zo toch die mensen een beter leven te kunnen geven.” Wat me aanspreekt is dat je toch wel echt iets heel concreets voor de mensen kan doen. Je ziet hoeveel kratten er wel niet staan. Ik heb de mensen nog nooit gezien, maar elke krat staat toch wel voor een gezin. Als je zo’n gezin met een volle krat eten naar huis kan sturen, dat vind ik mooi!”