Elke week haalt Samira* (29) een boodschappenpakket op bij de Voedselbank Katwijk. Tien jaar geleden kwam ze als tiener naar Nederland. Inmiddels woont ze in Katwijk, spreekt ze vloeiend Nederlands en volgt ze een zorgopleiding. Tegelijkertijd zorgt ze alleen voor haar drie kinderen. Met alleen studiefinanciering hield ze soms maar 45 euro per week over voor boodschappen. “Dat red je gewoon niet.”
De schaamte voorbij
De stap naar de Voedselbank was voor Samira groot. “Ik dacht altijd: dat is voor mensen die het écht niet meer weten, niet voor mij.” Toch liep ze uiteindelijk via een hulpverlener binnen. “Vanaf het eerste moment voelde ik me welkom. Geen oordeel, alleen warmte.”
Eten is geen zorg meer
De boodschappen veranderden haar dagelijks leven. “Eten is geen zorg meer. Mijn kinderen krijgen een fatsoenlijke maaltijd met variatie. En met de lucht die dat geeft, kan ik sparen voor kleine extra’s: een dagje uit of een Lego-set met Sinterklaas.” Ook leerde ze nieuwe producten kennen. “Vrijwilligers legden uit wat ik ermee kon koken. Zo ben ik nóg meer Nederlander geworden, zelfs in de keuken.”
Meer dan eten
Voor Samira is de Voedselbank meer dan alleen eten. “Mensen kennen je, vragen hoe het gaat. Je voelt je gezien.” Haar kinderen weten ervan en dragen het moedig. “We praten er open over. Ze weten dat we het niet breed hebben, maar ook dat we het samen redden.”
Katwijksche Post
Inmiddels zit Samira in het laatste halfjaar van haar opleiding. “Ik wil anderen helpen zoals ikzelf geholpen ben. En mijn kinderen laten zien: het kan.” Het volledige achtergrondverhaal van Samira is donderdag 9 oktober te lezen in de Katwijkse Post.
* Samira is een fictieve naam, de situatie is echt.